Naya doet alles om haar gezin draaiend te houden. Voor de kleintjes regelt ze hulp via pleegzorg en jeugdbescherming. Haar jongste zoon raakt op de achtergrond. Zijn boosheid groeit en ruzies lopen uit de hand. Ze houdt de problemen lang binnen het gezin. “Ik was bang om hulp te vragen. Ik dacht dat ik de regie zou verliezen.” Tot het echt misgaat. Dan neemt Naya het ingrijpende besluit om haar zoon uit huis te plaatsen. “Het moeilijkste dat ik ooit heb gedaan.” 

Hulp die echt werkt 

Haar zoon woont twee jaar binnen de gesloten jeugdzorg. Naya blijft hem bezoeken en samen volgen ze psychomotorische gezinstherapie. Maar de overgang van een gesloten setting naar thuis, is te groot. “Hij ging in één keer van een heel strak regime naar de vrije wereld. Dat werd hem te veel en ik wist dat we hulp nodig hadden.”  

Via jeugdbescherming komen ze bij een gezinsbehandelaar van Perspektiev. “In het begin twijfelde ik: ze was zo jong en had nog zo weinig levenservaring. Maar door haar aanpak, veranderde dat beeld snel.” De behandelaar begint niet met het dossier, maar met contact. Ze deelt iets over zichzelf en zoekt de verbinding. “Ze dacht niet vóór ons, maar mét ons. Soms spraken we samen, soms apart. Ik zag dat mijn zoon zich openstelde en dat haar aanpak werkte.”  

Stap voor stap

Nu gaat het beter. Haar zoon begint met een nieuwe baan en hun band voelt weer als vroeger. Hij is nog zoekend, maar groeit in zijn ontwikkeling. Ook de kleintjes ontwikkelen zich goed, ieder op hun eigen tempo. Naya kijkt anders naar hulpverlening dan vroeger. “Ik dacht: daar moet je ver bij wegblijven. Maar zonder deze hulp hadden wij het niet gered.” 

We delen dit verhaal met toestemming. De naam is veranderd om de privacy te beschermen.